Een normaal leven

Een normaal leven

Goedemorgen Trouwe Lezer,

De eerste Parel na een lange lange lange zomer. Welkom terug allemaal in het “normale leven”.

Of nouja, ik dit wel het “normale leven”?

Is het leven wat je tijdens je vakantie leeft niet veel meer het “normale leven”?

Afgelopen 6,5 week leefde in mijn leven in het prachtige Zuid-Frankrijk.

Stralende zon, geen haast, precies zoveel uren slapen als mijn lichaam nodig heeft, op die momenten eten en drinken wanneer ik echt voel dat ik trek heb, de rust om mijn maaltje te bereiden, werken op momenten dat ik scherp ben, de ruimte nemen om te doen waar ik zin in heb, hardlopen als ik me sterk voel, lummelen en lezen als ik rust zoek, kletsen met mensen als ik een shot sociale contacten nodig had.

Dit was mijn “normale leven” afgelopen weken. Oftewel leven naar mijn bioritme.

Terug in Nederland merk ik dat ik mezelf echt weer een keurslijf in moest persen. Oftewel:

Wekker zetten (dus niet meer natuurlijke slaapbehoefte volgen).

Eten wanneer het in je dagschema uitkomt (dus niet meer je natuurlijk eetbehoefte in acht nemen).

Je agenda volgen in de afspraken die je hebt (dus niet meer je natuurlijke sociale behoeften voeden).

Sporten als je een gat in je agenda hebt (dus niet meer voelen wat je lichaam aankunt op dat moment).

De ratio neemt het weer over en je gaat verder afstaan wat je pure binnenste van je vraagt. Dit gebeurt gewoon… gewoon omdat we nu een werkend leven hebben. Gewoon omdat we in Nederland leven en wij als maatschappij zo in elkaar zitten. Gewoon omdat we nu eenmaal anders leven dan zij-in-de-mediterrane. En dat is niet erg. Dat is gewoon zo.

Dat ik hierover schrijf is omdat ik niet de enige ben, die dit ervaart. Afgelopen week was ik weer bij veel klanten over de vloer en iedereen voelt heel sterk dat hij “zo moet opstarten” en halverwege de week met hoofdpijn of heel moe thuis thuiskwam. Er heerste veel twijfel over de oorzaak ervan. Ik hoorde bezorgde gedachtes als “Loopt het dan zo slecht bij ons op school?” tot “Ben ik dan nu al weer te hard aan het werk?”

Het antwoord is simpel: NEE! Niets van dat alles.

Het enige wat er aan de gang is, is dat je hele lichaam weer een modus aan het vinden om van zijn natuurlijke ritme in een onnatuurlijk ritme te komen. Dat kost tijd en energie. Geef jezelf die tijd en mildheid om weer in het Nederlandse Ritme te komen.

Ik zeg hiermee trouwens niet dat je altijd vakantie moet hebben. Ik zeg niet dat je allemaal in Zuid Europa moet gaan wonen. Nee, alsjeblieft zeg.

Het enige wat ik wil aanstippen, is:

Geef jezelf de tijd om weer een nieuw ritme aan te nemen.

En neem alsjeblieft iets mee uit de ervaring van je vakantie-ritme… je bioritme…

Wat heb je ontdekt in de vakantie over jouw belangrijkste natuurlijke behoeftes?

Welke zijn het? Hoe kun je iets van dit ritme terug laten komen in het Nederlandse Ritme?

Ik ga ervoor zorgen dat ik minimaal een keer per week de echte natuur op zoek!

En jij?

Ik ben heel benieuwd.

Laat je van je horen?

Jorien

Gratis test: Weer tijd voor je leerlingen

Coaching om de leraar te worden die je wilt zijn.

In het kader van mijn dienstverlening verwerk ik persoonsgegevens. In de privacyverklaring informeer ik je over hoe ik met persoonsgegevens omga.

Something went wrong. Please check your entries and try again.

Jorien Termond

Van origine is zij afgestudeerd Onderwijs- en Ontwikkelingspsycholoog en heeft daarna (jaja, in de omgekeerde volgorde) in de avonduren haar PABO-diploma behaald. In de ruim 10 jaar dat zij voor een onderwijsbegeleidingsdienst heeft gewerkt in de regio Den Haag, heeft zij een specialisme in gedrag, communicatie en groepsprocessen opgebouwd. Toen was het tijd voor het opstarten van haar eigen bedrijf Samen met Jorien. Als Krachtgericht Beeldcoach begeleidt zij nu leerkrachten, intern begeleiders en onderwijsteams in hun groei naar een betere versie van zichzelf.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top
0 Shares
Share
Share
Tweet